Tatry z Kińczyka Bukowskiego

  Tatry z Kińczyka Bukowskiego



GPS:  49.035082, 22.808182  Mapa
Odległość: Wielka Koszysta 202km


2026.10.03

Aparat: Nikon d750 + Nikkor 24-120 f/4 + Nikkor 200-500 f/5.6


    Są obserwacje trudne, są bardzo trudne, są takie wręcz niemożliwe..... i jest Kińczyk Bukowski. 
    Od wielu już lat w środowisku dalekich obserwatorów legendarna góra w Bieszczadach, która zamyka temat obserwacji Tatr z Bieszczadów. I to domyka jeszcze jak - jako jedyna daje możliwość przekroczenia 200km w obserwacji Tatr z polskich Bieszczadów. 
    Góra niedostępna - to chyba najlepsze określenie. Niedostępna dla ruchu turystycznego w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Wiedzie na nią jedynie droga, którą poruszają się Pogranicznicy - z Przełęczy Bukowskiej, po przez Połoninę Bukowską, aż na jej najwyższe zwieńczenie, czyli Kińczyk. 

    Dzięki swojej niedostępności oraz minimalnemu wpływowi człowieka, okolice Kińczyka to niesamowite ekosystemy o niewiarygodnej wręcz bioróżnorodności. Żyje tu wiele endemitów karpackich - bardzo rzadkich gatunków roślin i zwierząt, które nie niepokojone żyją i mogą się rozwijać. 
    3 października 2026 roku w rejonie Kińczyka, prowadzone były badania dotyczące owadów prostoskrzydłych. To niesamowita grupa owadów, która reprezentowana jest w Polsce przez około 90 różnych gatunków. Od tych bardzo pospolitych, które możemy usłyszeć latem na każdej łące, po te najrzadsze, które występują w bardzo niewielkich obszarach naszego kraju. Do najrzadszych owadów z tej rodziny należy bezsprzecznie zaliczyć Zrówieńki, reprezentowane w Polsce jedynie przez 6 gatunków.
    Przy okazji wykonywanych badań udało się wykonać fotografie otaczających gór.

Połonina Bukowska i droga prowadząca na Kińczyk Bukowski

Niesamowite kolory jesieni na Połoninie Bukowskiej

Tarnica zostaje coraz bardziej z tyłu.

Podejście końcowe na Kińczyk Bukowski



Zajmijmy się celem głównym wyprawy czyli owadami prostoskrzykłymi. Ich badaniami zajmuje się od lat dr Piotr Guzik, odkrywca dla Polski nowego gatunku z rodziny Zrówieniek - Zrówieńki turnickiej. Te fascynujące owady bardzo rzadko są spotykane w Polsce i jak było wspomniane wcześniej są aktualne reprezentowane tylko prez 6 gatunków. Ale po kolei, świat owadów prostoskrzydłych na zboczach Kińczyka jest przebogaty:

Złotawiec krótkoskrzydły (Euthystira brachyptera)



Modliszka zwyczajna (Mantis religiosa)

Złotawiec krótkoskrzydły (Euthystira brachyptera)

Podkrzewin szary (Pholidoptera griseroaptera)

Podłatczyn krótkoskrzydły (Metrioptera brachyptera)

Konik długopokładełkowy (Pseudochorthippus montanus)


Złotawek nieparek (Chrysochraon dispar) zwykle jest beżowy, ale ten konkretny jest różowy, bo ma niedobór (a może brak) jakiegoś pigmentu, co prawdopodobnie spowodowane jest mutacją genetyczną.

Zrówieńka Pienińska

Na koniec, zdecydowanie najrzadszy gatunek, Zrówieńka pienińska. Ogromnym zaskoczeniem była obserwacja tego gatunku początkiem października na zboczach Kińczyka. Owad uaktywnił się gdy już była ciemna noc. Identyfikacja i znalezienie umożliwiły dzwięki przez niego wydawane.

Zrówieńka pienińska (Isophya pienensis)


Zrówieńka pienińska (Isophya pienensis)



Przejdźmy do otaczających nas gór. 

Kińczyk Bukowski, góra trudna do zobaczenia z .... Polski.

Ze względu na swoje położenie tj. południowo - wschodni kraniec naszego kraju, panorama z Kińczyka Bukowskiego obejmuje tylko około 70st tereny Polski, pozostałe 290st to Ukraina, Słowacja i Węgry.

Wąski wycinek 70st obejmuje dwa główne pasma:
  • Bieszczady (azym. 282 - 340) - [odległość max 30km]
  • Góry Sanocko - Turczańskie z Pogórzem Przemyskim (azym. 340 - 352) [odl. max 77km]
Poza tymi dwoma są 3 "rodzynki":
  • Tatry - Wielka Koszysta - [odległość 202km]
  • Roztocze - Wielki Dział - [odległość ok. 145km]
  • Pogórze Dynowskie - Mechowa - [odległość 99km]


Bieszczady z Kińczyka Bukowskiego


Zacznijmy od polskich Bieszczadów - Gniazda Tarnicy i Halicza:



Zbliżenia na Tarnicę i Krzemień:


Tarnica z Kińczyka Bukowskiego

Krzemień z Kińczyka Bukowskiego


 (Po prawej) Wielka Rawka z Kińczyka Bukowskiego, po lewej Dziurkowiec, Rabia Skała i Paprotna


Wołowy z Kińczyka




Niewielki fragment Pogórza Dynowskiego - Mechowa Góra

Mechowa Góra z Kińczyka Bukowskiego




W kierunku Ukrainy, na najbliższym planie Rozsypaniec (nie ten koło Halicza), następnie Opołonek, a dalej za Przełęczą Użocką Bieszczady Wschodnie z Pikujem, a na ostatnim planie Borżawa.

Pikuj, a w oddali Stoj

Sięgając nieco dalej można dostrzec rejony Gorganów, Połoniny Krasnej oraz nawet niewielki fragment Świdowca (zbocze góry Tempa)

Gorgany, Połonina Krasna i Świdowiec z Kińczyka Bukowskiego

Góra Menczuł - Połonina Krasna





Zachodzące Słońce stworzyło niesamowity bieszczadzki klimat.

Zachodzące Słońce z Kińczyka Bukowskiego


Słońce zachodzące za Simonką (98km) na Słowacji.



Dalekie obserwacje z Kińczyka Bukowskiego


Z Kińczyka widać fragment Gór Tokajsko - Slańskich - leżących na Węgrzech

Węgierskie góry Tokajsko - Slańskie z Kińczyka Bukowskiego



Tuż obok zachodzącego Słońća udało się dostrzec maszt na Kralovej Holi w Niżnych Tatrach na Słowacji, z odległości 195,5km
Niżne Tatry z Kińczyka Bukowskiego


Po zachodzie Słońca pojawiły się Tatry Wysokie, na początku bardzo zamglone. 



Z każdą minutą jednak coraz lepiej widoczne.

Tatry z Kińczyka Bukowskiego

Tatry z Kińczyka Bukowskiego - najdalsza góra to Wielka Koszysta 202km.

Tatry z Kińczyka Bukowskiego

Zbliżenie na rejon Wielkiej Koszystej


Symulacje

Przebieg linii widzenia od Kińczyka Bukowskiego do Wielkiej Koszystej - oprogramowanie własne autora


Symulacja widoku Tatr z Kińczyka Bukowskiego - oprogramowanie własne autora



Podziękowania
    Obserwacja Tatr z Kińczyka (przy okazji badań owadów prostoskrzydłych) to kolejny kamień milowy. Chciałbym z tego miejsca podziękować Piotrkowi i Sławkowi za bardzo udaną wyprawę. W sumie to Zrówieńce Pienińskiej też. 


Zapraszam też na blog Sławka - wspólną wyprawę na Kińczyk opisuje wyjątkowo ciekawie:
https://www.h300.pl/2026/10/tatry-z-kinczyka-bukowskiego-202-km.html





Komentarze